شهبة
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
شهبة. [ ش ُ ب َ ] (اِخ ) از قرای حوران است و مویز شهبی به این مکان منسوب است . (از معجم البلدان ).
شهبة. [ ش ُ ب َ ] (ع اِمص ) بمعنی شَهَب است . (منتهی الارب ). رنگ سپیدی بر سیاهی غالب آمده . رجوع به شَهَب شود.