شه تار
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(شَ) (اِمر.) اولین تار سازها.<br>
فرهنگ فارسی معین
(شَ) (اِمر.) اولین تار سازها.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
شه تار. [ ش َه ْ ] (اِ مرکب ) مخفف شاه تار. اولین تار.تار بم . تار گنده که در سازها بندند. (از برهان ) (از آنندراج ) (از ناظم الاطباء). رجوع به شاه تار شود.