شه باله
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
شه باله . [ ش َه ْ ل َ / ل ِ ] (ص مرکب، اِ مرکب ) شاهبالا. شهبالا. (ناظم الاطباء). بمعنی شه بالا است که همدوش داماد باشد. (برهان ). رجوع به شه بالا شود.
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
شه باله . [ ش َه ْ ل َ / ل ِ ] (ص مرکب، اِ مرکب ) شاهبالا. شهبالا. (ناظم الاطباء). بمعنی شه بالا است که همدوش داماد باشد. (برهان ). رجوع به شه بالا شود.