شنبلیله
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(شَ بَ لَ یا لِ) (اِ.) گیاهی است علفی و یکساله از تیرة سبزی آساها. برگهایش متناوب و مرکب از سه برگچهاست. گلهایش منفرد و به رنگ زرد روشن یا بنفش و یا مایل به رنگ سفید است. میوة این گیاه به نام خمیده و به طول ۳ تا ۱۰ سانتیمتر است. بویش قوی و طعمش تلخ و معطر است.<br>