شماذ
/vâže/
لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم
شماذ. [ ش َ ] (ع مص ) آبستن گردیدن ماده شتر و دم خود را دروا داشتن . و رجوع به شمذ شود. ◄ برداشتن ازار خود را. ◄ گشن یافتن خرمابن . (از اقرب الموارد) (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء). ◄ پر کردن زن شرم خود را به پاره ٔ رکوی تا زهدان وی بیرون نیفتد. (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء).