شفشه

(~.) (اِ.) موی چندی از کاکل و زلف معشوق که بر روی او افتاده باشد.

(شَ ش) (اِ.) ۱- شوشه طلا و نقره. ۲- شاخه راست و نازک درخت. ۳- چوبی که حلاجان با آن پنبه زنند.