شعفه
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(شَ عَ فَ یا فِ) [ ع. شعفة ] (اِ.)<BR>۱- سر کوه، رأس جبل.<BR>۲- پارهای از موی مجتمع در سر.<BR>۳- باران نرم.<BR>۴- سر قلب، آن جا که به علاقة رگ آویزان است ؛ ج. شعف، شعوف، شاف، شعفات.<br>
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(شَ عَ فَ یا فِ) [ ع. شعفة ] (اِ.)<BR>۱- سر کوه، رأس جبل.<BR>۲- پارهای از موی مجتمع در سر.<BR>۳- باران نرم.<BR>۴- سر قلب، آن جا که به علاقة رگ آویزان است ؛ ج. شعف، شعوف، شاف، شعفات.<br>