شخانه
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(شَ نَ یا نِ) (اِ.) شهاب.<br>
فرهنگ فارسی معین
(شَ نَ یا نِ) (اِ.) شهاب.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
شخانه .[ ش ُ ن َ / ن ِ ] (اِ) تیر شهاب . رجوع به شهاب شود.
شخانه . [ ش َ ن ِ ] (اِ) ماده ای مانند شخار که در رنگرزی بکار برند. (ناظم الاطباء).