شخادان
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
شخادان . [ ش َ ] (نف ) مجروح کننده . ◄ به ناخن کننده . (برهان ) (سروری ) (انجمن آرا). اما می نماید که مصحف شخاوان باشد صفت بیان حالت از شخودن : بر چشمه شیری شخادان زمین دمان بر دم گوری اندر کمین . اسدی .
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
شخادان . [ ش َ ] (نف ) مجروح کننده . ◄ به ناخن کننده . (برهان ) (سروری ) (انجمن آرا). اما می نماید که مصحف شخاوان باشد صفت بیان حالت از شخودن : بر چشمه شیری شخادان زمین دمان بر دم گوری اندر کمین . اسدی .