شترسواری

شترسواری . [ ش ُ ت ُ س َ ] (حامص مرکب ) عمل شترسوار. بر اشتر سوار شدن . بر شتر نشستن . اشترسواری . ◄ کنایه از روزه خوردن زیرا که در سواری شتر که عبارت از سفر است روزه خوردن مباح است یا واجب بنا بر اختلاف مذهبی . (آنندراج ). معافی از روزه داشتن . و روزه نگرفتن . (ناظم الاطباء) : خوش آنکه نکرد در همه عمر جز در رمضان شترسواری . محمدقلی سلیم (از آنندراج ). ♦ امثال : شترسواری دولادولا، شترسواری و خم خم ؛ نیمه تمامی در کار. ناتمامی و نقص در امور : با زهد و ورع شائبه کاری چه کنی با دامن تر شرع مداری چه کنی یا اهل ریا باش و یا مرد خدا دولادولا شترسواری چه کنی . (از امثال و حکم دهخدا).

واژه ثبت‌شده در فرهنگ املایی