شتر صالح

شتر صالح . [ ش ُ ت ُ رِ ل ِ ] (اِخ ) ناقه ٔصالح . شتر که به صالح پیمبر تعلق داشت و خداوند او را حجت بر دعوی نبوت صالح قرار داده بوده و صالح مردم را از آزار ناقه برحذر داشته بود ولی روزی کافران در کمین ناقه ٔ صالح نشستند، چون از آبشخور بازآمد نخست پی او را زدند و سپس با نیزه کشتندش : چون سگ درنده گوشت یافت نپرسد کاین شتر صالح است یا خر دجال . سعدی . رجوع به صالح پیغمبر و ناقه ٔ صالح و اشتر صالح و قصص القرآن ص ٢٢ و قرآن کریم تفسیر آیه هائی که مربوط به صالح و ناقه ٔ اوست از جمله تفسیر کشاف زمخشری چ ٢ ج ١ ص ٥٥٥، سوره ٔ اعراف آیه ٔ ٧٣، ٧٧، ٥٧، ١٨٩، ١٩٠، سوره ٔ هود آیه ٔ ٦٤، ٦٢، ٨٩، ٦١، ٦٦، سوره ٔ النمل آیه ٔ ٤٥، سوره ٔ القمر آیه ٔ ٢٧ و سوره ٔ الشمس آیه ٔ ١٣ شود.