شتاخ

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

شتاخ . [ ش ِ ] (اِ) ستاخ . شاخی بود که ازشاخ برجهد. (از لغت فرس اسدی ). رجوع به ستاخ شود.