واژه جو

شبک

/vâže/

فرهنگ فارسی معین

(شَ) [ ع. ] (مص م.) درآمیختن، به یکدیگر در آوردن چیزی را.

(ش بْ) (اِ.) دوک، ریسه.

(شَ بَ) [ ع. ] (اِ.) ۱- دام صیاد. ۲- دندانه‌های شانه.

معنی شبک | واژه جو