شبست
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(ش بِ) (ص.) <BR>۱- ناپسند، زشت.<BR>۲- هراسناک.<br>
فرهنگ فارسی معین
(ش بِ) (ص.) ۱- ناپسند، زشت. ۲- هراسناک.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
شبست . [ ش ِ ب ِ ] (ص ) چیزی را گویند که بر طبع گران و ناخوش آید. (برهان قاطع). گران و بغیض بود. (فرهنگ نظام ) : پنجاه سال رفتی از گاهواره تا گور بر ناخوشی بریدی راهی بدین شبستی . ناصرخسرو. رجوع به شبشت شود.