شبرو
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(~. رُ) (ص فا. اِ.)<BR>۱- کسی که در شب راه برود یا سفر کند.<BR>۲- اسبی که در شب خوب بدود.<BR>۳- شب زنده دار، پارسا.۴ - عسس، داروغه.<BR>۵- راه زن، دزد.<BR>۶- عیار.<br>
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(~. رُ) (ص فا. اِ.)<BR>۱- کسی که در شب راه برود یا سفر کند.<BR>۲- اسبی که در شب خوب بدود.<BR>۳- شب زنده دار، پارسا.۴ - عسس، داروغه.<BR>۵- راه زن، دزد.<BR>۶- عیار.<br>