واژه جو

شب پوی

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

شب پوی . [ ش َ ] (نف مرکب ) شبرو. (برهان قاطع) (آنندراج ). شبرو. آنکه در شب رود. (ناظم الاطباء). ◄ (اِ مرکب ) آواز پای را گویند در نهایت آهستگی و خفت . (برهان قاطع) (آنندراج ) (ناظم الاطباء).

معنی شب پوی | واژه جو