شب افسانه
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
شب افسانه . [ ش َ اَ ن َ / ن ِ ] (اِ مرکب ) افسانه ٔ شب . افسانه که برای آمدن خواب در شبها بشنوند. (بهار عجم ) (آنندراج ). سخن شب . (ناظم الاطباء). قصه که شب هنگام گویند تا شنونده نرم نرم به خواب شود : تنی چند را از رقبیان راه ز بهر شب افسانه بنشاند شاه . نظامی .