واژه جو

شاه نعمت‌الله ولی | غزلیات | غزل شماره ۹۷۳

/vâže/

گنجور؛ اشعار فارسی

کاه و جو خلق برد خوش خوش در خرمن وی فتاد آتش و آن کس که خورد ز مال مردم حلقش گیرد به روز مرگش هر کس که چنان شود چنین است قربان شو هم بگو به ترکش

معنی شاه نعمت‌الله ولی | غزلیات | غزل شماره ۹۷۳ | واژه جو