شاه نعمت‌الله ولی | غزلیات | غزل شماره ۷۰۲

ذاتش به صفات می‌نماید یک ذات ذوات می‌نماید در جام جهان نمای اول خود راز برات می‌نماید عینی به ظهور در مراتب ما را درجات می‌نماید گر کشته شوی ز جان میندیش کان موت حیات می‌نماید چون کرده اوست کرده ما جمله حسنات می‌نماید هر لحظه به صورتی برآید شیرین حرکات می‌نماید عمری که به عشق می‌گذاری در وی حرکات می‌نماید خوشدل باشی به درد نوشی کز درد دوات می‌نماید در دیده سیدم نظر کن کو نور خدات می‌نماید