واژه جو

شاه نعمت‌الله ولی | رباعیات | رباعی شماره ۱۷۷

/vâže/

گنجور؛ اشعار فارسی

خوش علم شریفی است نکو می‌جویش این علم وی است رو از او می‌جویش آن زلف نگار ما به دست آر چنان سودازدگان مو به مو می‌جویش

معنی شاه نعمت‌الله ولی | رباعیات | رباعی شماره ۱۷۷ | واژه جو