واژه جو

شاه نعمت‌الله ولی | رباعیات | رباعی شماره ۱۷۵

/vâže/

گنجور؛ اشعار فارسی

ممکن ز وجود هستی‌ای دارد و بس نقشی ز خیال خویش می‌آرد و بس بلبل ز گلشن نسیم بوئی یابد یعنی رخ خود به خار می‌خارد و بس

معنی شاه نعمت‌الله ولی | رباعیات | رباعی شماره ۱۷۵ | واژه جو