شاه مثلثی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
شاه مثلثی . [ هَِ م ُ ث َل ْ ل َ ] (ترکیب وصفی، اِ مرکب ) یعنی آفتاب . (شرفنامه ٔ منیری ) (از برهان قاطع) : تخت تو در مربعی عرشی و کعبه ای کند شاه مثلثی از آن کاختر چرخ اخضری . خاقانی . رجوع به شاه مثلث بروج شود.