واژه جو

شانه نهادن

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

شانه نهادن . [ ن َ / ن ِ، ن ِ / ن َ دَ ] (مص مرکب ) رجوع به شانه در آب نهادن شود : صبا چون بزلفش نهد شانه ای در آید بزنجیر دیوانه ای . طغرا مشهدی (از ارمغان آصفی ). ز زلف موج تا بیرون برد تاب دم ماهی نهاده شانه در آب . سلیم تهرانی (از ارمغان آصفی ).

معنی شانه نهادن | واژه جو