شان باف
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
شان باف . [ شام ْ ] (ن مف مرکب )مخفف شان بافت . شانه بافت . شانه بافته . بافته شده به شانه . ◄ (نف مرکب ) بافنده ٔ به شانه . ◄ (اِ مرکب ) نوعی از پارچه باشد. (دزی ج ١ ص ٧١٦) : و مائة ثوب من الشیرین باف و مائة ثوب من الشان باف . (ابن بطوطه ). رجوع به شانه باف شود.