شادی فزا
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
شادی فزا. [ ف َ ] (نف مرکب ) یا شادی فزای . مخفف شادی افزای : چو بشنید مهتر برآمد ز جای لبش گشت خندان و شادی فزای . فردوسی . باز گو آن قصه کان شادی فزاست روح ما را قوت و دل را جان فزاست . مولوی . رجوع به شادی افزا یا شادی افزای شود.