شادکان
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
شادکان . (اِخ ) دیهی است از دهستان دربقاضی، بخش حومه ٔ شهرستان نیشابور واقع در ١٨ هزارگزی جنوب خاوری نیشابور. جلگه ای و آب و هوای آن معتدل است . ١٧٥ تن جمعیت دارد. آب آن از قنات، محصولات آن غلات و تریاک و شغل اهالی آن زراعت و مالداری است .راه مالرو دارد. (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ٩).
شادکان . [ دَ ] (اِخ ) نام یکی از بلاد خوارزم . (نخبة الدهر چ لایپزیک ).
شادکان . [ دَ ] (اِخ ) یاقوت ذیل شادکان شهری در نواحی خوزستان معرفی کرده است . (معجم البلدان ). نام جدید فلاحیه . در حدود یکصدو پنجاه قریه و آبادی دارد و سابقاً نام یکی از دو قسمت فلاحیه بود که یکی را جراحی و دیگری را شادکان مینامیدند. (یادداشت مؤلف ). و رجوع به شادگان شود.