شاجر

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

شاجر. [ ج ِ ] (ع ص ) بازدارنده . (منتهی الارب ). برگرداننده ٔ از کار و بازدارنده ٔ از آن . (ناظم الاطباء). ◄ (اِ) سختی روزگار. (منتهی الارب ).