سیه دست

سیه دست . [ ی َه ْ دَ ] (ص مرکب ) مردم بخیل . ◄ رذل . ◄ شوم . نامبارک . (برهان ) (آنندراج ) : جره بازی بدم رفتم به نخجیر سیه دستی زده بر بال مو تیر بوره غافل مچر در چشمه ساران هر آن غافل چره غافل خوره تیر. باباطاهر. رجوع به سیاه دست شود.