سیمیاذه
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
سیمیاذه . [ ذَ / ذِ ] (اِ) سیماذه و آن سنگی باشد که چیزها را خصوصاً جواهر را بدان صیقل و جلا دهند. (آنندراج ) (برهان ). سنگی که بدان جواهر و چیزهای دیگر را صیقل کرده جلا دهند. (ناظم الاطباء). مصحف سمباده و سنباده است . رجوع به سنباده شود.