سیف فرغانی | دیوان اشعار | رباعیات | شماره ۱۷

ای سلسله عشق تو اندر پایم بندیست ز گیسوی تو برهر پایم این شعرا اگر بدستت افتد روزی گردن مکش وبنه سری بر پایم