سگ بچه
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
سگ بچه . [ س َ ب َچ ْ چ َ / چ ِ ] (اِ مرکب ) توله سگ . بچه ٔ سگ . (ناظم الاطباء). توله : نهاده اند زن و بچه ٔ من از سرما بسان سگ بچه بتفوز بر در سوراخ . سوزنی . پس سگ بچه ای بخانه برد و مدتی در خانه تعهد میکرد. (سندبادنامه ص ١٩٢).