سِجِلّ

کَطَىِّ السِّجِلِّ لِلْکُتُبِ «سِجِلّ» (با کسر سین و جیم و تشدید لام) به معناى قطعه سنگ هایى است که روى آن مى نوشتند; سپس به تمام اوراقى که مطالب را روى آن مى نگارند، گفته شده است (مفردات راغب و قاموس). باید توجّه داشت که در ترکیب جمله «کَطَیِّ السِّجِلِّ لِلْکُتُبِ» احتمالاتى داده شده است، اما مناسب تر از همه آن است «طَىّ» که مصدر است به «سِجِلّ» که مفعول آن است اضافه شده و «لام» در «لِلْکُتُبِ» براى اضافه است یا براى بیان علت (دقت کنید).(14)