سَلَکْنَاهُ

سَلَکْنَاهُ فی قُلُوبِ «سَلَکْنَاهُ» از مادّه «سلوک» به معناى «عبور از راه» است، از سوئى آمدن و از سوى دیگر خارج شدن.(27)