سویا
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(سُ) [ انگ / فر. ] (اِ.) گیاهی علفی و یکساله از تیرة پروانه واران با ساقههای پوشیده از تارهای سفید، برگهای متناوب و مرکب از سه برگچه، گلهای سفید مایل به بنفش، میوة دارای نیامهای دراز محتوی دو تا پنج دانه به بزرگی نخود که از برخی گونههای آن روغن میگیرند. این گیاه مصرف غذایی بسیار بالایی دارد.<br>
فرهنگ فارسی معین
(سُ) [ انگ / فر. ] (اِ.) گیاهی علفی و یکساله از تیره پروانه واران با ساقههای پوشیده از تارهای سفید، برگهای متناوب و مرکب از سه برگچه، گلهای سفید مایل به بنفش، میوه دارای نیامهای دراز محتوی دو تا پنج دانه به بزرگی نخود که از برخی گونههای آن روغن میگیرند. این گیاه مصرف غذایی بسیار بالایی دارد.