سوگل

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

سوگل . [ گ َ ] (اِ) زردی باشد که بسبب آفتی در کشت زار افتد. (برهان ) (جهانگیری ). رجوع به سوکک شود.