سنگاپور
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
سنگاپور. [ س َ ](اِخ ) شبه جزیره ای در انتهای شبه جزیره ٔ مالاکا در جنوب آسیا که ٥٣٤ کیلومتر مربع مساحت و ١١٢٠٨٠٠ تن جمعیت دارد. در سال ١٨١٩ م . انگلیسیها آنرا متصرف شدند و تا سال ١٩٤٦ در دست داشتند. از آن پس جزو کشورهای مشترک المنافع قرار گرفت . مرکز مهم تجارتی میان اقیانوس کبیر و اقیانوس هند میباشد، زیرا بندر سنگاپور در کنار تنگه ٔ مالاکا قرار دارد که ایستگاه مهم تجاری است . (فرهنگ فارسی معین ).