سندان شکستن
/vâže/
لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم
سندان شکستن . [ س ِ ش ِ ک َ ت َ ] (مص مرکب ) خرد کردن سندان . بقطعات کردن سندان . ♦ سندان بمشت شکستن ؛ خرد کردن سندان بزخم و ضرب مشت و آن کنایه از کار ناممکن است : بخردان مفرمای کار درشت که سندان نشاید شکستن بمشت . سعدی . رجوع به سندان شکستن شود.