سنب
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(سُ) (اِفا.) در ترکیب به معنی «سنبنده» (سوراخ کننده) آید.<BR>۱- (اِ.) سم چارپایان.<BR>۲- خانة زیرزمینی جهت درویشان.<BR>۳- آغل گوسفندان، سمج.<br>
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(سُ) (اِفا.) در ترکیب به معنی «سنبنده» (سوراخ کننده) آید.<BR>۱- (اِ.) سم چارپایان.<BR>۲- خانة زیرزمینی جهت درویشان.<BR>۳- آغل گوسفندان، سمج.<br>