فرهنگ‌ها حساب

معنی سنبک | واژه جو

سنبک

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا

(سُ بُ) [ ع. ] (اِ.)<BR>۱- کنار سم ستور.<BR>۲- اول هر چیز.<BR>۳- زمین صعب و کم فایده ؛ ج. سنابک.<br>

واژه قبلی: سنبوسه واژه بعدی: سنبیدن