سنایی | دیوان اشعار | غزلیات | غزل شماره ۶

می‌ده‌ای ساقی که می‌به درد عشق آمیز را زنده کن در می‌پرستی سنت پرویز را مایه ده از بوی باده باد عنبربیز را در کف ما رادی آموز ابر گوهر بیز را ای خم اندر خم شکسته زلف جان آمیز را بر شکن بر هم چو زلفت توبه و پرهیز را چنگ وار آهنگ برکش راه مست انگیز را راه مست انگیز بر زن مست بیگه خیز را