سنایی | دیوان اشعار | رباعیات | رباعی شماره ۳۱۰

تا چند ز سودای جهان پیمودن واندر بد و نیک جان و تن فرسودن چون رزق نخواهدت ز رنج افزودن بگزین ز جهان نشستن و آسودن