سنایی | دیوان اشعار | رباعیات | رباعی شماره ۲۷۲

چون گل صنما جامه به صد جا چاکم چون لاله به روز باد سر بر خاکم چون شاخ بنفشه کوژ و اندوهناکم در غم خوردن چو یاسمین چالاکم