سنایی | دیوان اشعار | رباعیات | رباعی شماره ۲۳۹

تا دید هوات در دلم غایت عشق در پیش دلم کشید خوش رایت عشق گر وحی ز آسمان گسسته نشدی درشان دل من آمدی آیت عشق