واژه جو

سنایی | دیوان اشعار | رباعیات | رباعی شماره ۱۱۵

/vâže/

گنجور؛ اشعار فارسی

آن را شایی که باشم از عشق تو شاد و آن را شایم که از منت ناید یاد با این همه چشم زخم‌ای حورنژاد در راه تو بنده با خود و بی‌خود باد

معنی سنایی | دیوان اشعار | رباعیات | رباعی شماره ۱۱۵ | واژه جو