سلمان ساوجی | دیوان اشعار | غزلیات | غزل شماره ۱۳۲

کیست که قصه مرا پیش نگار من برد؟ باد به گوش او مگر ناله زار من برد نامه نوشته‌ام بسی نیست کبوتری چرا؟ کو بر من بیاید و نامه به یار من برد بار دل و بلای جان، من به کدام تن کشم؟ لاشه ناتوان از آن نیست که بار من برد کار زدست شد کسی چاره من نمی‌برد هم نظر عنایتش چاره کار من برد