سلمان ساوجی | دیوان اشعار | رباعیات | رباعی شماره ۸۷

گل بین که دریدند همه پیرهنش کردند برهنه بر سر انجمنش در چوب شکافتند همه پیرهنش کردند به صد پاره میان چمنش