سلمان ساوجی | جمشید و خورشید | بخش ۳۱ - غزل

فریاد همی دارم و فریاد رسی نیست پندار درین گنبد فیروزه کسی نیست ای باد خبر بر، بر آن یار همی دم کز بهر خبر جز تو مرا همنفسی نیست از هستی من جز نفسی باز نمانده‌ست هر چند که این نیز بر آنم که بسی نیست ما را هوس آن دست که در پای تو میریم دارد مگسی در شکرستان تو پرواز دردا که مرا قوت پر مگسی نیست خواهیم گذشت از سر آن قلزم نیلی آخر قدم همت ما کم ز خسی نیست ای طوطی جان زرین قفس سبز برون‌ای