سلاط

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

سلاط. [ س ِ ] (ع اِ) ج ِ سِلطَة. تیر دراز باریک . (منتهی الارب ). ◄ توبره ای که در آن کاه کنند. (ناظم الاطباء).