سفره
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(سُ رِ) [ ع. سُفَرة ] (اِ.) پارچهای که هنگام غذا خوردن، خوردنیها را روی آن میچینند. ؛ ~ ابوالفضل سفرهای که نذر حضرت ابوالفضل عباس برادر امام حسین (ع) شدهاست. ؛~ عقد سفرهای که در مراسم عقد در برابر عروس و داماد میگسترند و در آن آیینه و شمعدان و قرآن و برخی خوراکی که بیشتر جنبة نمادی دارد، میگذارند.<br>