سغدیانه
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
سغدیانه . [ س ُ ن َ / ن ِ ] (اِ) پیمانه ٔ شراب . (آنندراج ). ◄ (ص نسبی ) منسوب بسغد : با جنگ سغدیانه و با بالغ و کباب آمد بخان چاکر خود خواجه با صواب . عماره ٔ مروزی . بنشان بتارم اندر مر ترک خویش را با چنگ سغدیانه و با بالغ و کدو. عماره ٔ مروزی .